Quen decide escribir un libro coma este, faino dende o convencemento feminista, ese ideal revolucionario en virtude do cal todas as persoas somos iguais. E faino tamén desde a idea de que nomearnos, moito máis na nosa lingua, é o primeiro paso para pensarnos, para recoñecernos e para existir.
En Feminismo en cen palabras, Luca Chao quere facer un convite ao pensamento, unha modesta introdución a unha forma concreta de mirar e nomear o mundo que nos rodea. Un achegamento a un corpus teórico mínimo, esencial, que facilite a comprensión de certos conceptos básicos da teoría feminista. E tamén unha invitación a ir máis alá, a aventurarse nas teorías e nas autoras que se mencionan, unha porta sempre aberta á discusión.

A obra recolle, a través da vida de Federico Tapia, unha das etapas máis luminosas da cidade da Coruña no século XIX, co trasfondo da revolución de 1868, o Sexenio Democrático, ou a I República e a posterior Restauración. Un período de importante desenvolvemento urbanístico, económico e socio-cultural na cidade herculina, coa chegada do ferrocarril, a expansión industrial e a fundación de novos bancos; pero tamén de expansión de diversas correntes ideolóxicas e gran efervescencia política, co nacemento de sociedades, liceos, ateneos, loxas masónicas, ou 170 xornais de todas as orientacións. Feitos que vivirá e mesmo dos que será protagonista, o noso biografado, Federico Tapia Segade (1825-1891), o primeiro alcalde republicano da Coruña.

“Non hai moito, escoitei a unha caboverdense dicir que: “gostaría de ter uns brazos infinitamente longos para poder abrazar a todos os galegos e galegas”. Con esta hipérbole tan bonita estaba amosando o seu agradecemento á veciñanza de Burela, por tela acollida con tanto cariño cando arribou, na compaña do seu home, á Mariña luguesa.

Fago miña esta hipérbole dunha caboverdense anónima para amosar o meu agradecemento ao barrio no que nacín, no que me criei, e no que fun feliz.

Os Muíños era un barrio “abrazado” polo río de Monelos que esmorecía no golfo ártabro entregando as súas augas dóces á mar océana. O río, ademais das augas dóces, entregaba tamén un feixe inmorredoiro –a modo de legado-, no que se incluían historias irrepetíbeis de xogos, de amor, de amizade, de leas, zarapalladas, marañas…, e unha infinita suma de recordos, que cada un dos que habitamos o barrio sabemos que nos acompañarán para sempre.

“Na República da Cascarilla” conviven coa Narrativa, outros subxéneros pertencentes á arte de relatar: “Reportaxe”, “Crónica”, “Memoria”, “Autobiografía”, e mesmo narracións propias dos Libros de Viaxes.

Deixo nas vosas mans unha obra para vos mergullar en mundos pretéritos, que a modo de Odisea han facer que viaxedes por ríos e mares literarios creados no voso maxín e, de certo, polos que navegastes cando erades adolescentes”. Fuco Paz Souto

Un trasno argallou este libro de relatos onde se mesturan historias de labregos e mariñeiros, de emigrantes, de afiadores e músicos, de mulleres de inusitada forza. Esistencias chreas de valentía, de risco d e esperanza. Existencias cheas de valentía, de risco e de esperanza. Tamén atoparás seres que viven nos soños e nas lendas: meigas, mouras, trasnos, aveloíñas, maruxaiñas..., que marcan os destinos dos vivos.

Ignoro se Anacos dunha lembranza é titulo escollido polo propio autor. Non lle acaería mal tampouco Peneira dos días, xa que, segundo o texto en prosa que precede os poemas, parece ser este o obxectivo do poeta: amosarnos as experiencias e sentimentos que a peneira da vida escolmou e salvou, aquilo que máis seriamente posuímos e nos posui, aquilo que afinal nos constitui.

Un ramallete de contos xuntados por vocación propia, que narran sentimentos de frustración, de soidade, de tristeza e tamén de xustiza poética e de esperanza.

El caminar emprendido por los grupos humanos desde sus primeras formaciones sociales, fue acompañado por las experiencias, muchas veces terribles, derivadas de la influencias de una entidad a la que llamaremos, de menera general y amplia. Tierre Madre.

Desde esa figura primera, que administraba la vida e impulsaba la muerte sin piedad ni reposo alguno, transcurridos muchos milenios en ese entorno espacio-tiempo que es la Tierra, se formó, según parece desprenderse de las tradiciones llegadas a nosotros, otra figura, más socializada y accesibible quizá, pero casi igual de implacable y severa de la anterior: la Diosa Madre.

Huellas de estas creencias aparecen en las culturas de casi todos los pueblos. Y los ojos grabados que hemos heredado de la Antigüedad, parecen narrar algunos episodios de dicha historia.

O presente volume agrupa os cinqüenta e oito artigos de divulgaçom lingüistica que, desde 2020, com periodicidade mensal, o autor tem até agora publicado no Nós Diario. Som peças breves, rigorosas e amenas, destinadas ao público geral, que analisam aspectos lexicais, morfossintáticos, ortográficos, pragmático e sociolingüisticos do galego-português da Galiza contemporánea, com atemçom preferente dispensada á norma e ao uso culto. Por isso, em rigor e com objetividade, esse escrutínio tem de ser hoje, infelizmente, muito crítico com a codificaçom efetuada polo oficialismo de RAG e do ILG, o qual, como os textos em presença denunciam, por um lado, concebe o galego -variedade nacional da pluricontinental língua galego-portuguesa- como patinho feio, como língua regional menor....

Quen non desexou ser invisible algunha vez?

Quen non desexou deixar de solo algunha vez ?

<< O problema foi que nunca cheguei a controlar ben ese poder. Ás veces, cando máis gañas tiña eu de ser invisible era cando máis xente me vía. En troques, cando quería que todos me visen era cando ao meu corpo lle daba por desapaecer>>.

Emotiva, conmovedora, diferente...Invisible narra, a través dos ollos dun rapaz, unha historia que podería ser a de calquera de nós.

Inacio e Iván Suárez agasallan os lectores máis novos con esta fermosa e divertida adaptación do clásico universal de Prokofiev, que transcende os medios neste proxecto de teatro, música e banda deseñada. Unha ledicia de lectura!
En 1935, Natalia Sats e o Teatro Central Infantil de Moscova encargaron a Serguei Prokofiev unha sinfonía musical para público infantil. Motivado polo encargo, Prokofiev compuxo Pedro e o lobo en catro días. O 2 de maio de 1936 estreouse a obra, sen demasiado éxito. O compositor ruso estaba lonxe de saber que, co tempo, a súa peza se convertería nun clásico que conta con versións e adaptacións a libro infantil, teatro, cinema de animación ou banda deseñada, todas elas en multitude de linguas.
Esperamos que goces desta versión que fan Inacio e Iván Suárez coa súa habitual mestría para desenvolver historias a través das viñetas.

Valle-Inclán foi o editor das súas propias obras: deseñou, decidiu a maquetación, seleccionou o papel… O resultado é un magnífico obxecto artístico, libros que hoxe están considerados entre os máis innovadores do deseño editorial modernista en España. Aquí temos a proba.
Este é o terceiro volume de Don Ramón que rescatamos nunha edición facsimilar. Despois da publicación en 2018 do seu tratado de estética La lámpara maravillosa e en 2023 da novela Flor de santidad (publicación recoñecida ese ano polo Ministerio de Cultura como o 2º mellor facsímil editado en España), tocaba gozar dos 17 espléndidos contos de Jardín umbrío, presentados tal e como Valle os concebiu e publicou en 1920.
Reproducimos, pois, fielmente esta xoia literaria da narrativa breve española e, como en ocasións anteriores, contamos con colaboradores excepcionais: o neto e biógrafo do autor, Joaquín del Valle-Inclán Alsina, quen analiza esta singular faceta, de deseñador editorial do seu avó, e o revelador estudo introdutorio asinado por Margarita Santos Zas –directora da Cátedra Valle-Inclán da Universidade de Santiago–, xunto coa filóloga Alessia Schininà. Condensan sabiamente a peripecia editorial desta obra e as súas claves literarias.
Disfrutemos das historias deste Valle xenial. Historias que nos levarán a ese mundo galaico de misterios, traxedias, do máxico marabilloso… E vivámolas coa experiencia lectora que nos proporciona este coidado facsímile.

Pode un home transformarse en música? Este libro narra a vida de José Ramón Gonzalez Pérez (1913-2007), cubano-galego que emigrou desde Vilaquinte (Cervantes) a Bos Aires en 1949 coa súa compañeira, Dorinda, e coa súa primoxénita, Amelia. Durante os 58 anos e medio nos que viviu alí, fixo da arte da gaita un modo de existencia, até o punto de transmutar a súa corporeidade ao instrumento, poderiamos pensar; dalgún xeito, a gaita proveuno do alimento simbólico para manterse conectado coa súa terra, mesmo estando desconforme con emigrar.

Obra de investigación predominantemente filolóxica, desentraña os arcanos da toponimia máis antiga e escura dos "brigantinos", sen esquecer as pegadas toponímicas deixadas por outros pobos celtas que viviron e laboraron na antiga Gallaecia. O presente volume ofrece porpostas toponímicas novidosas, ata o de agora inéditas, e porfía en exhumar un período da historia de Galicia pouco coñecido e especialmente ignorado: o dos celtas ou celtici do noso antigo territorio. A toponimia dos celtas brigantinos e doutros pobos da Gallaecia contribúe a librar do esquecemento o atlantismo galego -complemento sine qua non do celtismo-, ignorado e disimulado a mantenta polo poder centralizador do corte e intereses mediterráneos.

Fernando Cabeza Quiles, figura fundamental na cultura do noso tempo, recoñecida internacionalmente pola súa investigación toponímica- con máis de 30 anos de especialización na materia-, atinxe na presente obra, con ánimo ameno e divulgativo, un fito no coñecemento dos nomes de lugar de orixe celta na rexión de Bergantiños e no conxunto de Galicia.

Novela de fición "esotérica" e de alento "histórico", a acción narrativa desenvólvese en dúas épocas que se imbrican e superpoñen: o curso universitario 1992-1993 en Santiago de Compostela e o século XIV, sendo arcebispo da cidade Santiago Suero Gómez, asasinado na Rúa da Balconada. Novela de "tramas" e historias -as vivencias dun estudante de Arqueoloxía, que compartilla piso en Compostela con tres amigos e membros da Estudiantina, e un grupo de buscadores de obxectos misteriosos e de poder oculto dirixidos por un catedrático de Historia Medieval-, campa sobre o relato a poderosa cruz de Santiago co cabuchón vermello, que pasa ás mans da familia dos Churruchao tras o coñecido popularmente como "crime da Balconada". O cabuchón vermello trata, en definitiva, das miserias e das ambicións desmedidas do ser humano, e explica o porqué dos abusos das elites para coa xente común, e como a loita interna contra os pantasmas dun mesmo é moi semellante á eterna teima contra os poderosos.

Un misterio que ameaza a vida tranquila dunha aldea afastada no medio do bosque , uns personaxes envelenados polo seu pasado e unha maldición xurdida na natureza .

O Nadal coa avoa Fina tráenos un Apalpador

cun saco de castañas e de tradición, unha

avoa que nos fai rir a cachón. Un Nadal para

compartir, sentir, vivir, reciclar, plantar un

pino e cantar a ritmo de rock&roll.

Ti decides neste Nadal… ser don

Adal ou ser Rap Metal.

VERSOS(A)VARIADADOS é un xogo de poemas repleto de creatividade e dominio do rexistro musical: onomatopeas, caligramas e trabalinguas combínanse con marabillosos recursos gráficos.

Ao coello fedello encántalle a música, rapear e brincar. Non necesita móbil nin apps para divertirse e ser feliz.

Goza e rapea co coello fedello!

A vida é ben distinta se a vives nun país en paz ou nun país en guerra, na túa casa ou nun campo de refuxiados, pero os seres humanos somos iguais esteamos onde esteamos.

En “Sete días con Leo/ Sete días con Lía” terás dúas historias paralelas pero ben diferentes.

Que teñen en común Emma, unha vogal, os números e a pintura?

Pero ela quería ser un número, soñaba con sumar
bicos, amigos, paxaros, voces e nubes de liento pasar.

Pero ela quería ser un número tamén para restar envexas, fame, morte, odio e guerras de triste vagar.

Cinza é a adapatación de Manel Cráneo do long-seller A nosa cinza, de Xavier Alcalá,con máis de 80000 exemplares vendidos. Conta a vida de Xoán, un rapaz criado durante a dictadura franquista, orfo de nai, fillo de médico, de familia galeguista. Durante dez cursos escolares na cidade, con vacacións na aldea, que se vai convertendo nun lugar de moda para o veraneo, vemos a Xoán medrar no duro contexto do seu tempo. Os anos de escola e instituto marcan a transición do neno inocente ao mozo que se ha de enfrontar aos designios da vida para cortar o cordón umbilical coa súa familia.

Cinza e unha obra univesal e intemporal chea de referencias polos temas que a vertebran: a morte, o sexo, a amizade, os excesos da relixión e a dureza dun réxime totalitario. A morte asalta o protagonista desde cativo; o sexo xórdelle como premio inalcanzable; a amizade corre paralela a unha violencia que ensombrece a vida do neno e do adolescente; o fundamentalismo relixioso acosa, abafa os sentimentos; imponse a Foramación do Espiríto Nacional Católico empeñado en agochar o galeguismo.

Máis de medio século despois das revoltas de Stonewall Inn (Nova York, 1969), os avances en relación á situación das persoas LGBTI son innegables en practicamente todas as sociedades que se consideran a si mesmas desenvolvidas, máis queda aínda moito por conseguir.

Neste libro, coordinado por María Victoria Carrera Fernández e Nazaret Blanco Pardo, achéganse traballos onde se nos amosa a dura realidade que ten que enfrontar este colectivo: discriminación, violencia, dificultades de integración, etc., á vez que se fan propostas de estratexias para promover unha sociedade máis xusta e libre de discriminacións e violencia.

A novela é a continuación de O segredo das Burgas de 2018, seguindo as aventuras do medio-demo Ciprianiño, Cip para os amigos, a meiga Landelina e a súa mestra, dona Ádega.

A historia comeza cando a meiga de meigas é chamada ao Edificio Simeón para tratar cunha invasión de trasnos. O que semella un simple caso de falcatruadas sobrenaturais pronto desvela ser unha conspiración para manter a Cip e os seus amigos entretidos. Ao mesmo tempo, dúas rapazas, Candela e Irene, chegan a Ourense levando un obxecto misterioso.

No transcurso da investigación, Cip e Landelina coñecerán personaxes do mundo máxico de Ourense, descubrirán que é o obxecto que gardan Candela e Irende e como se relaciona cun antigo mal que está a piques de retornar.

La familia, los recuerdos, los maestros, la naturaleza, los animales, los amigos, los sueños… Las cosas más importantes no son las materiales.

Existen SUPERTESOROS muy valiosos que nos hacen felices y que debemos cuidar. ¿Cuáles son los tuyos?

La gran novela colectiva de la Guerra Civil española escrita por algunas de las voces más importantes de la literatura española de todos los tiempos. «Estos treinta y tantos relatos están con toda seguridad entre los mejores que se han escrito acerca de la Guerra Civil [...] Pero lo que este antólogo ha intentado no ha sido reunir un ramillete de buenos relatos sino contar la Guerra Civil, o al menos una gran parte de ella, a través de las historias escritas por algunos de nuestros mejores narradores. De ahí el orden cronológico, que propone un recorrido desde poco antes del 18 de julio del 36 hasta poco después del 1 de abril del 39. De ahí también cierta aspiración a la globalidad: en este volumen encontrará el lector relatos escritos originalmente en español pero también en catalán, gallego y vasco, relatos escritos por hombres y por mujeres, de derechas y de izquierdas, de autores que pertenecen al mainstream y autores que no, relatos ambientados en la España nacional y en la republicana, en el frente y en la retaguardia, en el campo y en la ciudad, en el norte y en el sur...»

Todos tenemos un talento que nos hace únicos y especiales. A algunos se les dan bien las matemáticas y a otros la cocina. Unos son aventureros y otros prefieren leer. Descubre qué te hace diferente a los demás, ni mejor ni peor. ¿Cuál es tu talento?

Una colección de talentos bellísimamente ilustrada que te hará reflexionar sobre la identidad, y sobre tus virtudes y capacidades.

Luisa era unha nena valente que, desde ben noviña, loitou polo que cría xusto e defendeu a igualdade das mulleres. Viviu nunha época na que as mulleres debían levar saia, a pesar de que en moitas ocasións fose incómoda e non lles permitise moverse con liberdade. Luisa decidiu cambialo; a solución era tan doada como pór uns pantalóns, pero estiveron todos de acordo coa súa decisión

María Hesse, traducida en 18 países y con más de 400.000 lectores, lleva su arte a la cumbre de su esplendor para plantarle cara al miedo

"Una obra de redención que exorciza las heridas a traves de una prosa sincera y sin artificios y unos dibujos de alto colorido y sensualidad. Un emotivo trabajo cromático y semántico que contagia de esperanza. [...] Hesse ha desarrollado un estilo reconocible por los tonos vibrantes y el trazo curvilíneo y acuoso. Un efecto al que contribuye no solo su tecnica, sino tambien un vocabulario plástico altamente sensitivo y feminista".María Ovelar, SMODA (El País)

"Una de las ilustradoras con más personalidad que hay ahora mismo en España".Más de uno (Onda Cero)

¿Cuál es el origen de nuestros miedos y cómo podemos exorcizarlos?

En este libro, visceral y hermosísimo, María Hesse le planta cara a sus propios temores: los que la han acompañado a lo largo de su vida, como a tantas otras mujeres. Así, con un lenguaje íncreíblemente visual y alegórico, van desfilando por estas páginas la ansiedad, la manipulación, la precariedad, el cambio, la soledad, la locura, la maternidad, la vejez o la muerte en un libro que mezcla la autoficción, elemen

El nuevo libro de Karlos Arguiñano llega fiel a su cita para inspirar los menús y la alimentación de todo el año. El gran regalo navideño

El más veterano, popular y querido de los cocineros de la tele vuelve a sorprender con un libro que ya es de referencia en la bibliografía culinaria. Karlos Arguiñano ha querido volcar aquí su ingenio para hacer recetas asequibles a todos los niveles, con productos fáciles de conseguir y que aseguran el triunfo en la cocina. Porque, para Karlos, cocinar es un placer cuya recompensa es la alegría de compartir y la promesa de la buena salud.

Como es marca de la casa, en estas páginas hay inspiración para entrantes, ensaladas, huevos, platos de cuchara, arroces, masas, carnes, pescados, postres y mucho más. Todo hasta completar 545 recetas para inspirarse en el día a día con la seguridad de que siempre salen bien, en una edición a color, con fotos, consejos infalibles y mucha claridad en la explicación de los procesos.

Sin duda, el nuevo número uno de los títulos más vendidos en Navidad.

Hai amizades que che son ben especiais, sobre todo se a túa amiga é unha... zombi, coma Mortiña...! Nestas páxinas poderedes compartir as vosas paixóns, soños, medos e todos os segredos máis secretos. Escribir, xogar e debuxar canda Mortiña será divertido a máis non poder. «NON CONTAREI NADA DOS NOSOS SEGREDOS, PALABRA DE MORTIÑA!».

Henrique Rabuñal estuda e edita a obra dramática de Luísa Villalta, incluída a peza inédita Os pasos contados. O teatro ocupa un lugar moi relevante na súa biografía. Lectora e espectadora de teatro, estudosa do Hamlet de Cunqueiro, editora e tradutora, cómplice de autores e autoras, actores e actrices.

O seu teatro evoluciona desde o simbolismo e expresionismo a textos onde o feminismo, e tamén a ollada crítica sobre a sociedade, están moi presentes e seguen a ser actuais.

Marcelo y Eloísa no lo saben, pero están abocados a dejarlo. Claudia y Fran piensan que esta vez todo será distinto. Nerea cree que no está enamorada de su profesor, y Luis, que se ha enamorado de su alumna. Eva no soporta tener que compartir a Pedro con la pequeña Rita en semanas alternas. Guille no sabe si le gusta Carmen o si la odia… Los relatos de No todo el mundo ofrecen una visión caleidoscópica del amor que nace y muere en la gran ciudad. Entre ilusiones y desengaños, nos sumergimos en una clarividente reflexión sobre la manera en que nos definen las relaciones que mantenemos y cómo encajamos nuestra singularidad en la mirada del otro.

Con la elegancia y madurez narrativa que ya demostrara en Los nombres propios, Marta Jiménez Serrano construye en su segundo libro un mapa de la intimidad preciso, minucioso y delicado. Emotivo pero también irónico, unas veces radiante y otras agridulce, No todo el mundo funciona como un espejo en el que no podemos sino vernos reflejados y nos recuerda que todos, para bien o para mal, en algún momento hemos visto nuestra existencia sacudida por el implacable poder del amor y sus consecuencias.

En 1920, o inmigrante italiano, Andrea Salcedo, caeu desde o edificio do FBI en Nova York, e, en decembro de 1969, o mesmo lle ocorreu ao anarquista Giuseppe Pinelli, na xefatura de Policía de Milán.Estas mortes accidentaisö sérvenlle a Dario Fo para escribir Morte accidental dun anarquista, comedia non só entretida e enxeñosa, senón que se constitúe nunha denuncia da inxustiza, a represión e a falsidade e contra o terrorismo de Estadoö, porque a sátira é a arma máis eficaz contra o poder, que non atura o humor, nin sequera os gobernantes que se chaman democráticos, porque a risa libera o home dos seus medosö (Dario Fo).

Lonxe está aínda de ser unha realidade en todo o mundo, pero ninguén se atrevería hoxe a cuestionar a igualdade intelectual das mulleres e o seu dereito á educación. Tempo atrás, a situación era moi diferente, e chegar a onde nos atopamos requiriu moitos esforzos e moito tempo. Ese camiño é o que a autora percorre neste libro, onde nos explica que, dalgunha maneira, a entrada das mulleres na universidade foi un exercicio épico no que tiveron que loitar contra prexuízos e supostas argumentacións “científicas” para xustificar o que non é máis ca discriminación. Un texto que nos fai ver que, sen o labor desas pioneiras, a realidade, a delas, a de todos, sería aínda moito peor. Alén disto, a autora céntrase, moi en especial, nas mulleres científicas, no seu traballo cheo de dificultades, mais tamén de éxitos innegables.

O Triángulo Inscrito na Circunferencia é a primeira novela de Víctor F. Freixanes, coa que se situou decontado entre as figuras máis sobranceiras da narrativa galega de fins do século XX. Reeditada agora en versión revisada polo autor, confirma o seu posto de obra clásica da narrativa galega contemporánea. Fresco intemporal en que as épocas se funden e confunden nun quimérico Mar dos Espellos, trátase dunha obra en que o real e o irreal, o tanxible e o imaxinado teñen a mesma forma aos ollos da xente con problemas moi palpables e prácticos, mais cuxa vida sempre está a abeirar o mítico e o fabuloso, como en certas obras literarias medievais. Polo seu alento narrativo e o pulo da súa imaxinación, O Triángulo inscrito na Circunferencia é unha das creacións máis singulares da novelística galega.

Este libro estuda a relación entre expresión dramática e aprendizaxe nunha perspectiva histórica, desde os inicios do século XX ata principios da década de 1980. Analiza a expresión dramática nas súas dimensións de ferramenta educativa e de experiencia estética, considerando os vínculos entre ambas as dúas. Tamén se poñen de relevo aspectos metodolóxicos e prácticos a partir da análise de traballos de aula. Un libro fundamental para coñecer a historia da educación teatral e para afondar na súa praxe diaria.

En Perder, Roberto Salgueiro fai unha escolla de textos escritos entre 2016 e 2021, período que se corresponde a unha nova etapa da súa dramaturxia, máis fragmentaria, formalmente arriscada e creada a pé de escena para voces femininas.

Desde que Berta se tivo que facer cargo da axencia de detectives de seu pai e se enfrontou a unha chea de casos e problemas, xa non é a mesma. E o último ano converteuse nunha espiral de tensións, sucesos e cambios na súa vida.
Agora está piques de saír o primeiro disco do seu grupo, que a enche de ilusión; pero ten que decidir se continúa a súa relación con Néstor, se segue coa axencia e resolver dous casos complicados, un de acoso sexual e outro de tráfico de drogas, e todo isto co inspector Sanllehí no hospital, ferido de bala por un asasino invisible.
Un remuíño de tensións que nos envolve durante toda a novela, a derradeira da serie.

Roi, un rapaz de dezaseis anos, cunha vida igual á doutros rapaces da súa idade, toma unha serie de decisións que o levarán a cometer un horrible crime. Cal é a causa pola que isto sucede? A verdadeira protagonista de Lume é a violencia, cada vez máis presente na nosa sociedade, con múltiples formas e, en moitos casos, agochada tralo anonimato da masa grupal. Contada de xeito non lineal, ademais de Roi, tamén teñen cabida as voces dos seus achegados, que amosan os feitos e as súas consecuencias desde diversos puntos de vista. Lume é unha invitación a preguntarnos de onde procede a violencia.

É unha fábula actual onde se abordan temas como o maltrato animal, as relacións de poder e a liberdade. Animais engaiolados entre reixas de ferro e humanos engaiolados en pre-xuízos férreos, todos buscan unha liberdade pola que hai que pagar un alto prezo. Edgar Costas bota man nesta peza dun humor cheo de ironía para abordar os conflitos que se xeran nun ambiente hostil, asfixiado de normas e prexuízos e sitúanos nun escenario real, ateigado de historia. A antiga Casa de Feras de Madrid, no Parque do Retiro, conforma o decorado da obra onde hai, tamén, unha homenaxe aos animais que no seu día habitaron estas dependencias, como a protagonista, a elefanta Pizarro, que no século XIX, chegada dun circo, dominou coa súa presenza este lugar.

Alba é unha atleta que adestra duro para conseguir a vitoria. Vén de gañar unha medalla de ouro no Mundial de atletismo e está no seu mellor momento. Pero a súa carreira verase truncada por unha acusación inesperada. Uns meses antes dos Xogos Olímpicos a deportista é apartada da competición oficial. Para Alba correr é respirar, e nese momento o seu mundo derrúbase. Acompañada pola súa inseparable adestradora, atópase nunha encrucillada da que intenta saír para cumprir o seu soño sen renunciar ao seu verdadeiro ser.
Run baby run aborda a discriminación de xénero no deporte. Unha reflexión sobre canto se pode chegar a loitar sen traizoar os propios principios.

Os principais protagonistas deste libro son dez homes e dúas mulleres. Ábrese con María Vázquez Suárez, mestra compostelá destinada en Miño, asasinada polos fascistas nunha praia deste concello o 19 de agosto de 1936, e remata con Francisco Ponzán Vidal, mestre aragonés destinado en Camelle (Camariñas), asasinado polos nazis nun bosque próximo a Toulouse o 17 de agosto de 1944. Entre unha e outro figuran Rafael Fernández Casas, Jesús Álvaro López Brenlla, Mercedes Romero Abella, Rafael Pardo Carmona e Fernando Barcia Veiras, Manuel Rodríguez Castelao e Xosé Losada Castelao, Arximiro Rico Trabada, Víctor Fraiz Villanueva e Ramón Amadeo Figueroa Vilachá.

As rosas, dende sempre, foron material literario, e non só para os poetas.
Simples e evocadoras, viaxan a través da historia da literatura dende que alguén, pechando os ollos e aspirando o seu recendo, se sentiu impelido a escribir. Inspiración de aromas e inspiración de historias. Con esa premisa, pedímoslles a dez autoras e autores de primeira liña da literatura galega que escribisen un relato tomando a rosa como elemento inspirador. E como hai tantas rosas coma estrelas no ceo, velaquí o resultado, dispar, diferente. Relatos uns que son espiñas e outros que son deleite estético; relatos que recenden, en todo caso, a verdade. Literatura rosa, pouca. Literatura grande, toda.

Esta obra, escrita en clave feminista por María Xosé Porteiro, comeza cun prólogo de Priscila Retamozo, politóloga.

Para poder falar ben é preciso, en primeira instancia, poder falar, algo que as mulleres tiveron prohibido durante séculos, cando menos, desde que hai testemuños escritos. No decurso de As benfaladas, publicado na colección Feminismos de Editorial Galaxia, reflexiónase sobre esta circunstancia e propóñense alternativas para acelerar o proceso de normalización equitativa e civilizador que supón respectar e propiciar o acceso da voz e do pensamento feminino á sociedade, entendido como necesidade perentoria para combater a violencia simbólica que padece.

Unha publicación que xa está en todas as librarías de Galicia e que nos convida a reflexionar.

As desigualdades de xénero amplifícanse no mundo dixital, onde non hai barreiras temporais e xeográficas, nin, por tanto, refuxio. Nas redes sociais, a violencia contra as mulleres e as disidencias sexuais e identitarias multiplícase. Tamén a asistencia dixital, cada vez máis presente nas nosas vidas, está ateigada de estereotipos sexistas e de tolerancia á violencia de xénero. Reverter esta realidade é necesario e urxente e, para iso, resulta imprescindible que máis mulleres se formen en ciencia e tecnoloxía. Pero, de novo, os nesgos de xénero expulsan as mozas destas carreiras e empúrranas aos coidados. Neste libro achéganse os resultados de investigacións que se desenvolveron na Universidade de Vigo, onde se analizan estes problemas e se propoñen solucións e referentes para que o mundo dixital sexa un espazo seguro e de crecemento para todas.

Son as crónicas dos espectros as que chegan ao lector na voz do Sochantre Pontivy. Nos tempos da Revolución Francesa, o sochantre viaxa polos camiños da Bretaña acompañado por unha comitiva de mortos contadores de historias. En palabras de Carballo Calero, "asombra a coherencia xeográfica e histórica" do libro, no que se bota de ver o fondo coñecemento que Cunqueiro posuía do país da Bretaña coma dos costumes franceses da época da Revolución.

Historias de misterio e crime, que o autor escribiu cun gran talento creador, acaban por seducir a todo tipo de lectores. As crónicas do Sochantre, publicadas no ano 1956, son hoxe un clásico da literatura galega.

Pirilampo volve coa súa enerxía de sempre e, desta volta, abeirado aos poemas retranqueiros e festivos de Manuel María. Unha combinación que é garantía de moitas horas de diversión